Scholing

Een mens is nooit te oud om verhalenverteller te worden…

Op een dag vond ik een cursus verhalen vertellen in de krant.
'Daar moet ik heen!', dacht ik. Terwijl ik nog niet eens dacht aan 'verhalenverteller worden'.
Na die cursus dacht ik: ik heb daar nog niet genoeg geleerd. Ik deed de cursus nog een keer en vroeg na afloop: hoe kan ik verder?
Zo volgde ik de ene cursus voor verhalenvertellers na de andere.
Toen er nog niet veel vertelcursussen waren, deed ik ook cursussen toneel, clownerie, mime, alles wat mij verder hielp.
Nog volg ik cursussen en workshops; nog leer ik van collega-verhalenvertellers.
Ook van eigen optredens probeer ik te leren.

Ondertussen geef ik zelf ook cursussen: ik leer er net zoveel van als mijn cursisten.

Recent volgde ik een cursus 'verhalenkringen begeleiden': anderen mensen stukjes uit hun leven laten vertellen. En: een cursus 'Schrijf je levensverhaal': stof voor nieuwe verhalen.

Vervolgens schreef ik een verhalenbundel voor dementerenden: "Een hart vol verhalen".

Nu ontwikkel ik mij ook als schrijver via infonu.

Wat leer je veel van het opzetten en uitvoeren van zo'n project!

Krijg ik er dan nooit genoeg van?
Nee, ik geloof het niet.